20% van de bevolking is hoogsensitief!

Wat is HSP?

Een Highly Sensitive Person (hoogsensitief persoon), kortweg HSP genoemd, heeft een sterker ontwikkeld centraal zenuwstelsel dan gemiddeld. Hij/zij is iemand die meer dan gemiddeld gevoelig is voor indrukken en prikkels van de buitenwereld. Bovendien kunnen zij deze indrukken moeilijker verwerken of verdragen, raken zij sneller overprikkeld en geïrriteerd, en hebben daarom de behoefte zich eerder af te schermen of terug te trekken uit een situatie die hen overweldigt. Hoogsensitiviteit is niet iets dat je kunt afleren, het is een persoonlijkheidskenmerk die heel wat positieve elementen bevat eens de persoon beter met zijn eigen gevoeligheid leert om te gaan.
Deze personen zijn als het ware een spons voor informatie die via alle zintuigen binnenkomt.

Waarom ontstaan er vaak problemen?

Mede door onze prestatiegerichte en snelle maatschappij krijgen zij meer en meer problemen door overprikkeling, wat vaak leidt tot stressgerelateerde aandoeningen (CVS, burn-out, fibromyalgie, depressie), verslavingen, zelfdoding, ... Bij kinderen manifesteert zich dat in gedragsproblemen die later ook tot bovengenoemde kunnen uitmonden.

 

Hoogsensitiviteit.

Prachtig filmpje! Een heleboel info over wat nu juist hoogsensitiviteit is. Bij kinderen en volwassenen. Wat zijn de valkuilen, wat zijn de krachten. Een paar minuutjes en op mooie muziek.

Enjoy!

{youtube}CMZShhzp8Ig{/youtube}

Moed

Mooi tekstje vind ik.

Helaas vond ik de naam niet van de auteur.

Maar als ik dit las, dan moest ik denken aan veel cliënten. Hun vastberadenheid tijdens het proces dat ze afleggen in therapie. Hun inzichten, zelfcompassie en berusting, maar tegelijkertijd vechtlust en doorzetting. Maar vooral veel moed.

Mooi ...

moed.jpg

Ik trok een streep

Een streep

Ik trok een streep;
tot hier,
nooit ga ik verder dan hier.

Toen ik verder ging
trok ik een nieuwe streep,
en nog een streep.

De zon scheen
en overal zag ik mensen,
haastig en ernstig,
en iedereen trok een streep
iedereen ging verder.

---------------------------------------
uit het werk van Toon Tellegen (1941)

 

Zo herkenbaar, op zoveel verschillende manieren.

Strepen trekken en zeggen: "je komt niet verder, blijf uit mijn buurt" of zeggen "dit is mijn grens" of "ik zorg voor mezelf" en dan toch weer de grens verleggen, er toch over laten gaan, toch mensen toelaten of toch je niet houden aan de afspraak met jezelf.

Want toen ik dit gedicht de allereerste keer las, dacht ik ... "oei, afbakenen en opletten, ..."

Maar hoe vaker ik het lees, herlees, hoe vaker ik het op zoveel verschillende manieren kan lezen.

Is het nu in positieve zin of eerder niet goed. Want ja, de zon scheen toch? En ik trek toch telkens weer een nieuwe streep? Grensverleggend? Jezelf kunnen motiveren om weer een nieuwe streep te trekken. Weer een einddoel kunnen bereiken?

Of nee, misschien trekt iedereen weer strepen om zich er vervolgens niet aan te houden ... haastig en ernstig ...

Ik ben in de war ...

Wat lees jij hier in?